عشنط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عشنط. [ ع َ ش َن ْ ن َ ] (ع ص ) نیک دراز، یا مرد پرگوشت نازک و نیکو اندام زیرک . ج، عشنطون . عَشانط. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).