عزاف

عزاف . [ ع َزْ زا ] (اِخ )کوهی است از کوههای دهناء، و گویند رملی است ازآن ِ بنی سعد که آن را أبرق العزاف گویند و در کوه کوچکی که در آنجا است قرار دارد. و گویند آن در سمت چپ راه کوفه از زَرود واقع است و فاصله ٔ آن را تا مدینه دوازده میل دانسته اند. وجه تسمیه ٔ آن چنین است که عزیف و صوت جن از آنجا شنیده میشود. (از معجم البلدان ).

عزاف . [ ع ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ عَزوف . (اقرب الموارد). رجوع به عزوف شود.

عزاف .[ ع َزْ زا ] (ع ص ) ابر باآواز. (منتهی الارب ). ابری که در آن صدا و آواز رعد باشد. (از اقرب الموارد).