عزاخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عزاخانه . [ ع َ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) ماتم خانه و خانه ای که در آن عزا برپا می کنند. (ناظم الاطباء). جایی که در آن مراسم عزا برپا دارند. (فرهنگ فارسی معین ). ماتم سرا. مصیبت سرا. مَناحة : به دارالشفا چون درآید طبیب عزاخانه گردد ز مرگ غریب . ملاطغرا (از آنندراج ).