عرفی شیرازی | غزلها | غزل شماره ۴۴۳

ما ره نشین مردم دیدار دوستیم سختی کشیم، حیف که غمخوار دوستیم هر دم خیال بازی و فکر کرشمه دشمن تراش خاطر و آزار دوستیم ای نوحه سنج ناله بر زدی ز لب، که ما نازک دلان گریه بسیار دوستیم ما می‌گزیم شهد ریا را نه زهد را تسبیح دشمنیم نه زنار دوستیم در عجز لذتیست، تو در کار خویش باش ما تشنه شهادت و زنهار دوستیم ای عندلیب گلبن دستان سرا، که من منصور نغمه رسن و دار دوستیم خلوت نشینی از من و عرفی مجو که ما رسواییان کوچه و بازار دوستیم