عراقی | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۵

دریغا روزگار خوش که من در جنب میمونت بدم با بخت هم کاسه، بدم با کام همزانو رسم گویی در آن حضرت دگرباره من مسکین عسی‌الایام ان یرجعن قوما کالذی کانوا