عراقی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۶۷

در کوی تو عاشقان درآیند و روند خون جگر از دیده گشایند و روند ما بر در تو چو خاک ماندیم مقیم ورنه دگران چو باد آیند و روند