واژه جو

عتیل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عتیل . [ ع َ ] (ع ص ) تشنه . (غیاث اللغات از لطائف ). ◄ مزدور. (مهذب الاسماء). مزدور و خادم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ داء عتیل، شدید؛ بیماری سخت . (اقرب الموارد).

معنی عتیل | واژه جو