واژه جو

عتقی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عتقی . [ ع ِ ] (اِخ ) ابن قاسم بن خالدبن جناده ٔ عتقی . فقیهی مالکی و از علماء اواخر قرن دوم هجری است . از امام مالک و جز او فقه آموخت و بیست سال دردرس مالک حاضر بود. پس از مرگ مالک به تدریس پرداخت . وی به سال ١٩٥ هَ . ق . به مصر درگذشت و در خارج باب قرفه صغری مدفون است . (از ریحانة الادب ج ٣ ص ٦٨).

معنی عتقی | واژه جو