عایم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عایم . [ ی ِ ] (ع ص ) عائم . شناور. ◄ (اِخ )نام بتی است . (ناظم الاطباء). و رجوع به عائم شود.