عامل صدقات
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عامل صدقات . [ م ِ ل ِ ص َ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آنکه صدقات را جمعآوری کند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). من یتولی امور رجل فی ماله و ملکه و عمله . (المنجد). ج، عُمال . عَمَله . عاملون : تا به حدی که عامل صدقات آنچه ماند از منش ستد به زکات . نظامی .