عالم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(لَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- دنیا، هستی. ۲- موجودات. ۳- (عا.) نمادی برای بزرگی، عظمت. ۴- حیطه، محدوده ؛ عالم هنر، عالم مستی. ۵- حالت، وضعیت. ۶- هر کدام از دو جهان فانی و باقی، هر کدام از دنیا و آخرت. ؛ ~ و آدم کنایه از: همة مردم.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آفاق، آفرینش، جهان، دنیا، فلک، کیهان، گردون، گیتی