عافیت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(یَ) [ ع. عافیة ] ۱- (اِمص.) سلامت، تندرستی. ۲- رستگاری. ۳- پارسایی. ۴- مجازاً محافظه کاری.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط