عائل

وَ وَجَدَکَ عآئِلاً فَأَغْنَى «عائل» از مادّه «عَیْلَة» در اصل، به معناى شخص عیالمند است هر چند غنى باشد; ولى این واژه به معناى فقیر نیز به کار رفته است، و در آیه مورد بحث، اشاره به همین معناست. از کلمات «راغب» چنین استفاده مى شود که: «عال» اگر اجوف یایى باشد به معناى «فقیر» و اگر اجوف واوى باشد به معناى «کثیر العیال» بودن است (ولى بعید نیست که این دو لازم و ملزوم یکدیگر شوند).(1)