ظهیر فاریابی | قصاید | شماره ۱۴

شاها اساس ملک به تو استوار باد عمر تو همچو دور فلک پایدار باد هر آرزو که در دل اندیشه بگذرد همچون عروس ملک تورا در کنار باد هر گل که راحتی به دل آرد نسیم او درچشم دشمن تو ز نکبت چو خار باد گر در ممالک تو پریشانیی بود در زلف لعبتان خطا وتتار باد در عهد تو بنفشه حزین است بیش نه درویش اگر ز جود تو باشد چنار باد صیت تو تا بسیط زمین زیر پی کند برابلق زمانه به سرعت سوار باد نازلترین منازل قدر تو تخت شد عالی‌ترین مناصب خصم تو دار باد وانکس که جز به یاد تو سازد نشاط می جانش همیشه خسته تیر خمار باد آن اژدها که در دم او گم شود جحیم پیش زبان تیغ تو در زینهار باد بحری کزو مجره خلیج است فی المثل در باغ دولت تو یکی جویبار باد بازی که بر سر علمت دارد آشیان همواره کرکسان سپهرش شکار باد بر مرکز مراد تو کان قطب دولت است تا حشر دایرات فلک را مدار باد وز نعل مرکب تو که خورشید نصرت است در گوش آسمان به شرف گوشوار باد گردون تیز حمله که تندی ازو برند در پیش قهر تو چو زمین بردبار باد وقتی که جنبش سپه فتنه‌ای بود حفظ تو پیش دولت و ملت حصار باد جایی که جلوه گاه عروس ظفر بود بر فرض خصم گوهر تیغت نثار باد در مغز فتنه خنجر چون گندنات را تا نخ صور خاصیت کو کنار باد دارالممالکت که مقر سعادت است از خرمی همیشه چو دارالقرار باد از دفتر اسامی و القاب بندگانت اول ورق سپهر و دوم روزگار باد تا هفت چرخ بر سر این چار عنصر است حفظت همیشه بر سر این هفت و چار باد