ظهیر فاریابی | رباعیات | شماره ۲۴

دی شاه بتان با رخ رنگین می‌رفت بی‌اسب و پیاده نغز و شیرین می‌رفت شکر ز لبش به پیل بالا می‌ریخت وز مستی و بیخودی چو فرزین می‌رفت