طوق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(طُ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- گردن بند<BR>۲- هر آن چه که گرداگرد چیزی را فرا گیرد.<BR>۳- خطی بر گرد گردن پرندگان مانند کبوتر و قُمری. ؛~ لعنت به گردن کسی انداختن او را گرفتار زحمت و ناراحتی طولانی کردن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(طُ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- گردن بند<BR>۲- هر آن چه که گرداگرد چیزی را فرا گیرد.<BR>۳- خطی بر گرد گردن پرندگان مانند کبوتر و قُمری. ؛~ لعنت به گردن کسی انداختن او را گرفتار زحمت و ناراحتی طولانی کردن.<br>