طبره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طبره . [ طَ ب َ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان جراحی بخش شادگان شهرستان خرمشهر، واقع در ٧٨ هزارگزی شمال خاوری شادگان، کنار راه اتومبیل رو تابستانی خلف آباد به بهبهان . دشت، گرمسیر، مالاریائی با ١٥٠ تن سکنه . آب آن از چاه . محصول آنجا غلات . شغل اهالی زراعت . راه آن در تابستان اتومبیل رو است . ساکنین از طایفه ٔ آلبوغش هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).
طبره . [ طَ ب َ رَ ] (اِخ ) از طسوج جبل است . (تاریخ قم ص ١١٨).