طالح/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(لِ) [ ع. ] (اِفا.) مرد بدکردار، تبهکار.<br>مترادفها و واژههای مرتبطبدکار، تبهکار، فاسد، مخبط، بدعمل، بدکردارولگرد، بیسامان ≠ صالحواژه قبلی: طالبیواژه بعدی: طالسان