طارِق

وَالسَّمآءِ وَ الطّارِقِ «طارِق» از مادّه «طرق» (بر وزن برق) به معناى کوبیدن است، و راه را از این جهت «طریق» گویند که با پاى رهروان کوبیده مى شود، و«مِطْرَقَه» به معناى پتک و چکش است که براى کوبیدن فلزات و مانند آن به کار مى رود. و از آنجا که درهاى خانه ها را به هنگام شب مى بندند، و کسى که شب وارد مى شود،ناچاراست در را بکوبد،به اشخاصى که در شب وارد مى شوند «طارق» گویند.(4)