طابخ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

طابخ . [ ب ِ ] (ع ص ) تب سخت گرم . (منتهی الارب ) (دهار) (بحر الجواهر). تب تُند. ◄ طبّاخ . آشپز. دیگ پز. خوالیگر. مطبخی .