ضریبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ضَ بِ یا بَ) [ ع. ضریبة ] (اِ.)<BR>۱- سرشت، خوی<BR>۲- عایدی ضرابخانه، دخل دارالضرب.<BR>۳- جزیه، گزیت.<BR>۴- خراج زمین و مانند آن.<BR>۵- گمرک.<BR>۶- تیزی شمشیر، شمشیر.<BR>۷- زخمگاه.<BR>۸- (ص.) زده شده به شمشیر، کشته به شمشیر.<BR>۹- عوارضی که برای تسعیر مالیاتی که در یک جا تعیین اما در جای دیگر پرداخته شده باشد، برقرار و معمول بود.<br>