ضبس

ضبس . [ ض َ ب َ ] (ع مص ) پلید و درشت خوی شدن نَفْس کسی . (منتهی الارب ). دشوارخو و پلید شدن . (منتخب اللغات ).

ضبس . [ ض َ ] (ع مص ) سخت گرفتن غریم را بتقاضا و ستهیدن بر آن . (منتهی الارب ). ◄ (ص ) سخت . (مهذب الاسماء).

ضبس . [ ض ِ ] (ع اِ) هو ضِبْس ُ شَرّ؛ او صاحب شرّ و بدی است . (منتهی الارب ).