ضبارک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضبارک . [ ض َ رِ ] (ع ص، اِ) ج ِ ضُبارِک . (منتهی الارب ). رجوع به ضُبارِک شود.
ضبارک . [ ض ُ رِ ] (ع اِ) ضبراک . شیر بیشه . ◄ (ص ) شتر دفزک . ◄ مرد توانا و استوارخلقت و فربه بسیار اهل و عدد. (منتهی الارب ). مرد بزرگ . (مهذب الاسماء). ج، ضَبارک . (منتهی الارب ).