ضایعه/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(یِ عَ یا عِ) [ ع. ضایعة ] (اِفا.) مؤنث ضایع.<BR>۱- از دست رفته، تلف شده.<BR>۲- تباه شده، فاسد.<br>واژه قبلی: ضایع گذاشتنواژه بعدی: ضایق