ضایر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یِ) [ ع. ضائر ] (اِفا.) زیان رساننده، ضرر رساننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ ع. ضائر ] (اِفا.) زیان رساننده، ضرر رساننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضایر. [ ی ِ] (ع ص ) (از «ض ی ر») ضائر. زیان رساننده : دولت ضایر بگاه صلح تو نافع شود دولت نافع بگاه خشم تو ضایر شود. منوچهری .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی