ضار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رّ) [ ع. ] (اِفا.) زیانکار، مضر. ج. ضارین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رّ) [ ع. ] (اِفا.) زیانکار، مضر. ج. ضارین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضار. [ ضارر ](ع ص ) زیانکار. ضرررساننده . (غیاث ) (آنندراج ). زیان دهنده . (مهذب الاسماء). زیان آور. مُضر. پرزیان . ◄ نامی از نامهای خدای تعالی . (مهذب الاسماء).