صَعود، صُعود

سَأُرْهِقُهُ صَعُوداً «صَعود» (بر وزن کبود) به معناى مکانى است که از آن بالا مى روند و «صُعود» (بر وزن قعود) به معناى «بالا رفتن» است. و از آنجا که بالا رفتن از قله هاى مرتفع کار بسیار شاق و مشکلى است این تعبیر در مورد هر کار مشکل و پرزحمت به کار مى رود، و لذا بعضى آن را به عذاب الهى تفسیر کرده اند. بعضى گفته اند: «صعود» کوهى است از آتش در جهنم، که انسان را مجبور مى کنند از آن بالا رود، یا این که کوهى است صعب العبور، با شیب تند و زیاد که وقتى از آن بالا مى رود سقوط مى کند. و به زیر مى افتد، و این موضوع پیوسته تکرار مى شود.(3)