صناج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صَ نّ) [ ع. ] (ص.) صنج زن، دف زن، چنگ زن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(صَ نّ) [ ع. ] (ص.) صنج زن، دف زن، چنگ زن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صناج . [ ص َن ْ نا ] (ع ص ) صنج زن . (مهذب الاسماء). دف زن . چنگ زن . چنگی . چنگ نوازنده : می خوشخواره ٔ خوشبوی همی خور در باغ قمری و بلبل عوادخوش و صناج است . مسعودسعد.