صلح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) آشتی کردن.<BR>۲- (اِمص.) آشتی، دوستی.<BR>۳- (اِ.) عقدی که دو طرف در مورد بخشیدن چیزی یا گذشتن از حقی در مقابل هم تعهد میکنند. ؛ ~نامه قراردادی که بین دو طرف جنگ یا دعوا نوشته یا شرایط تحت جنگ در آن قید میشود.<br>