صلاد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صلاد. [ ص َل ْ لا ] (ع ص ) عود صلاد؛ چوب که آتش نگیرد. (منتهی الارب ). لا ینقدح منه نار. (اقرب الموارد).