صقغ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صقغ. [ ص ُ ] (ع اِ) کرانه . گوشه . لغتی است در صقع. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به صقع شود.