صغانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صغانی . [ ص َ ] (ص نسبی ) منسوب است به مدینه ٔ صغانیان . (منتهی الارب ). نسبت است به صغان، چغان و در این نسبت صاغانی نیز گفته اند و آن خلطی است . رجوع به صاغان شود.
صغانی . [ ص َ ] (اِخ ) احمدبن محمد. رجوع به احمدبن محمد صاغانی شود.
صغانی . [ ص َ ] (اِخ ) حسن بن محمدبن حسن . رجوع به رضی الدین صغانی شود.