واژه جو

صعلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صعلة. [ ص َ ل َ ] (ع ص ) خرمابن کج که بیخهای شاخ وی خالی از برگ باشد یا خرمابن کژ بی برگ . ◄ باریک و خردسر و گردن از مردم و از درخت خرما و از شترمرغ . ◄ خرماده ٔ پشم ریخته . (منتهی الارب ).

معنی صعلة | واژه جو