صدپاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صدپاره . [ ص َ رَ / رِ ] (ص مرکب ) پاره پاره . بسیار چاک خورده : غیرت حق بود با حق چاره نیست کو دلی کز حکم حق صدپاره نیست . مولوی . این خرقه ٔ صدپاره ٔ ما دوختنی نیست . حافظ.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی