فرهنگ‌ها حساب

معنی صالح | واژه جو

صالح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(لِ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- نیکوکار.<BR>۲- شایسته، درخور.<BR>۳- لایق.<BR>۴- دارای اعتقاد و عمل درست دینی. ج. صالحین.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

امین، اهل، باتقوا، بدیل، پارسا، پرهیزگار، خلف، ذیصلاح، شاهنده، شایسته، لایق، محسن، نیک، نیکوکار ≠ طالح، فاسد

واژه قبلی: صافی شدن واژه بعدی: صالحه