صابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ) [ ع. صابی ء ] (اِ. ص.) کسی که از دین خود برگشته و به دین دیگری گرویده باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِ) [ ع. صابی ء ] (اِ. ص.) کسی که از دین خود برگشته و به دین دیگری گرویده باشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صابی . (اِخ )ثابت بن سنان . رجوع به ثابت بن سنان بن ثابت ... شود.
صابی . (اِخ )هلال بن محسن بن ابراهیم بن هلال . رجوع به هلال ... شود.
صابی . (اِخ ) ثابت بن ابراهیم، مکنی به ابی محمد. رجوع به ثابت بن ابراهیم ... شود.