واژه جو

صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۱۷۷

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

از تراش آن خط مشکین جلوه زان رخسار کرد آب تیغ این سبزه خوابیده را بیدار کرد

معنی صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۱۷۷ | واژه جو