واژه جو

صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۱۰۴

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

بی‌خبر از غفلت خویش است تا جان در تن است پای خواب آلود بیدارست تا در دامن است

معنی صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۱۰۴ | واژه جو