صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۳۵۴

دل رمیده به این خاکدان نمی‌سازد به هیچ وجه شرر با دخان نمی‌سازد به خارخار قفس بلبلی که خوی گرفت دگر به خار و خس آشیان نمی‌سازد فغان من که دل سنگ را به درد آرد غنیمت است ترا مهربان نمی‌سازد