شیشه جان

شیشه جان . [ شی ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) مقابل سنگ جان . کنایه از نازک مزاج . (آنندراج ). آنکه بسیار احتیاط سلامت و جان خویش کند. (امثال و حکم دهخدا) : تاجر ترسنده طبع شیشه جان در طلب نی سود بیند نه زیان . مولوی . هر شیشه جان خزینه ٔ اسرار عشق نیست ناموس شیشه ای است که در بار عشق نیست . صائب تبریزی (از آنندراج ). رجوع به شیشه دل شود.