شیخوخیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شیخوخیة. [ ش َ خی ی َ ] (ع مص ) شیخوخة. پیرگردیدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ خواجه شدن . (منتهی الارب ). رجوع به شیخوخة شود.