شکم بنده/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(~. بَ دِ) (ص مر.) ۱- پرخور، شکم پرست. ۲- (کن.) نوکری که به نان فقط چاکری کند.مترادفها و واژههای مرتبطپرخوار، شکمباره، شکمپرست، شکمپرور، گرانخوارواژه قبلی: شکمواژه بعدی: شکم روش