شکسته سلاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکسته سلاح . [ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ س ِ ] (ص مرکب ) شکسته سلیح . که اسلحه ٔ جنگی وی شکسته باشد : یکایک سواران پس اندر دمان شکسته سلاح و گسسته روان . فردوسی . رجوع به شکسته سلیح شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکسته سلاح . [ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ س ِ ] (ص مرکب ) شکسته سلیح . که اسلحه ٔ جنگی وی شکسته باشد : یکایک سواران پس اندر دمان شکسته سلاح و گسسته روان . فردوسی . رجوع به شکسته سلیح شود.