شکارگیر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شکارگیر. [ ش ِ ] (نف مرکب ) صیاد. (زمخشری ) (ناظم الاطباء). شکارگر. (ناظم الاطباء). شکارچی . نخجیرگر. و رجوع به مترادفات شود.