شوراختر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ تَ) (ص مر.) بدطالع، بدبخت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ تَ) (ص مر.) بدطالع، بدبخت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوراختر. [ اَ ت َ ] (ص مرکب ) کنایه از مدبر و بدبخت . (آنندراج ).بدبخت و بی طالع و بی نصیب . (ناظم الاطباء). شوربخت .