شور و شغب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شور و شغب . [ رُ ش َ غ َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) فتنه و غوغا و هیجان : الضجاج، المضاجّة؛ با یکدیگر شور و شغب کردن . (تاج المصادر بیهقی ). ضوضاء؛ شور و شغب . (یادداشت مؤلف ) : بتا تا چشم چون نرگس گشادی همه آفاق پر شور و شغب بود. عطار.