شهیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهیة. [ ش َ هی ی َ ] (ع ص ) تأنیث شهی . (یادداشت مؤلف ): امراءة شهیة؛ زن خواهان و آزمند. (ناظم الاطباء). ◄ مرغوب . ♦ اطعمة شهیة؛ طعامهای مرغوب . (ناظم الاطباء). رجوع به شهی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهیة. [ ش َ هی ی َ ] (ع ص ) تأنیث شهی . (یادداشت مؤلف ): امراءة شهیة؛ زن خواهان و آزمند. (ناظم الاطباء). ◄ مرغوب . ♦ اطعمة شهیة؛ طعامهای مرغوب . (ناظم الاطباء). رجوع به شهی شود.