واژه جو

شهنامه خوان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شهنامه خوان . [ ش َ م َ / م ِ خوا / خا ] (نف مرکب ) شاهنامه خوان . که شاهنامه خواند به آواز در مجالس : ز شاهان چنو کس نپرورد چرخ شنیدستم این من ز شهنامه خوان . فرخی . رجوع به شاهنامه خوان شود.

معنی شهنامه خوان | واژه جو