شهنامه خوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهنامه خوان . [ ش َ م َ / م ِ خوا / خا ] (نف مرکب ) شاهنامه خوان . که شاهنامه خواند به آواز در مجالس : ز شاهان چنو کس نپرورد چرخ شنیدستم این من ز شهنامه خوان . فرخی . رجوع به شاهنامه خوان شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی