شهد ا

شهد ا. [ ش َ هَِ دَل ْ لاه ] (ع جمله ٔ فعلیه ) خدا گواه است . گونه ای قسم است . گویا مخفف «شهد اﷲ انه لا اله الا هو» بود. بجای ماشأاﷲ امروزه برای دفع چشم زخم بر آتش می افکنده اند : چون برای سپهر برخوانند شهد اﷲ و دخنه برفکنند. ؟ (از حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ).

شهدا. [ ش ُ هََ ] (اِخ ) نام محلی جنوبی اردکان است درفارس به مسافت دو فرسخ و نیم . (فارسنامه ٔ ناصری ).

شهدا. [ ش ُ هََ ] (از ع، ص، اِ) شهداء. ج ِ شهید : آن روز در آن هول و فزع بر سر آن جمع پیش شهدا دست من و دامن زهرا. ناصرخسرو. رجوع به شهداء شود.